Alle boeken

Hoerenjong
Antigone's keuze
Kwikloks
De ogen van de tiran 
Middernachtzonde 
Jan zegt nooit wat
Brand in de Tikkebossen 
Adieu Benjamin
Stilstaan 
Ariadne 
Morgen dood ik een leeuw
De bende van de mol 
De winter van de Belgica 
Braam 
Tand om tand 
De huilers 
De zilverrug 


Kameleonbieb

Dian Fossey: Mama Gorilla
Arm en rijk
De grote ontgoocheling
Morgen dood ik een leeuw
Mayan en Mallerik


De huilers


De huilers
DE HUILERS
D/2013/Willy Schuyesmans, uitgever/
NUR 280
ISBN 978-94-626-6003-8 (paperback)
ISBN 978-94-913-6189-0 (e-boek)
Willy Schuyesmans, 2013



ePubDit boek is enkel nog verkrijgbaar als e-boek. Heb je interesse? Stuur dan een mailtje naar willy@schuyesmans.be met vermelding van de titel en ik stuur het je toe.



Randi is er helemaal niet blij om als haar ouders, enkele dagen voor hun geplande vakantie naar Spanje, besluiten naar de Waddenzee te trekken. Maar Randi's vader is journalist en moet dringend wat schrijven over de oorzaken van de zeehondensterfte in de Noordzee. Zo leert Randi de zeehondencreche in Pieterburen kennen en mag ze er helpen bij de verzorging van zieke zeehonden. Lepeltje, een van die huilers, want zo worden jonge zeehondjes genoemd, ligt haar nauw aan het hart. Zal hij genezen? En wat dan?


Recensies

DE HUILERS / Willy Schuyesmans ill. Kris Aertssen.

In juli 1988 kwamen er alarmerende berichten over een massale zeehondensterfte aan de Zweedse westkust en in de Noordzee. Door de toenemende vervuiling en een virusziekte stierf driekwart van de zeehondenpopulatie in het Nederlandse, Duitse en Deense waddengebied. Die feiten vormen de achtergrond van dit boek, waarin de zeehondencrèche in Pieterburen centraal staat. Randy vindt het aanvankelijk erg dat de vakantieplannen van de familie plots gewijzigd worden. In plaats van een zuiders strand wordt het een camping in het kille noorden van Nederland. Haar vader moet een reportage maken over de zeehondensterfte en over de werking van de crèche in Pieterburen. Al vlug is Randy gefascineerd door de inzet van allen die bij de redding van de zeehonden betrokken zijn. Het wordt een boeiende en leerrijke vakantie, met elke dag weer andere belevenissen. Ze mag mee met een schip dat ingezet wordt om huilers - verloren geraakte zeehondjes - op te sporen. Ze werkt een dag in de zeehondencrèche, woont een sectie van een dode zeehond bij en tijdens een zeiltocht met de conservator van het Oostelijke Waddengebied ontdekt ze zelf een huiler. Ze nemen het diertje mee naar de crèche en van dan af is Randy erg begaan met het lot van het zeehondje dat ze Lepeltje genoemd heeft. Terug op school kan ze door een spreekbeurt de hele klas aanzetten tot een actie voor de zeehonden. Ze gaan samen op studiereis naar Pieterburen en zo ziet Randy Lepeltje terug, die ondertussen al een flinke zeehond geworden is. Hij mag dan ook terug naar de open zee. Het boek brengt op een boeiende manier fictie en realiteit bij elkaar. Het verhaal bevat veel informatie over het werk in de zeehondencrèche, over de voeding en verzorging van de dieren. Randy is wel een bevoorrecht meisje omdat ze alles van zo nabij kan meemaken en daardoor wint het verhaal aan intensiteit. Een enkele keer wordt het wat sentimenteel - ondermeer bij de dood van een huilertje en bij de vrijlating van Lepeltje - maar meestal is de verhaaltoon nuchter, levendig en doorspekt van humor. Qua opbouw doet vooral het tweede gedeelte van het boek geforceerd aan. De actie van de kinderen, gesteund door hun leraar Nederlands, de geldinzameling en de tocht naar Nederland, waar Randy toevallig de vrijlating van haar Lepeltje kan meemaken, is al te wensvervullend. Het was zeker niet de bedoeling van de auteur een grondig overzicht te brengen van de problematiek rond de overleving van de zeehonden in het Waddengebied. Wel wordt via één belangrijk aspect, namelijk de daadwerkelijke inzet van een aantal mensen, de lezer geraakt en aangezet tot steun aan dit project.
Lic. Ria de Schepper

Jeugdboekengids - april 1990

Willy Schuyesmans, De huilers

Na een vorige boek over de berggorilla's in Rwanda, richt Willy Schuyesmans zijn aandacht op de zeehonden in de Waddenzee. Randy's vader is journalist en wordt verzocht dringend een reportage te maken over de massale zeehondensterfte.
Het geplande zuiderse verlof moet ervoor wijken. Allesbehalve enthousiast trekt het gezinnetje met de tent naar het noorden. Wanneer Randy de zeehondencrèche bezocht heeft, overvalt haar de ene boeiende gebeurtenis na de andere. Zeehonden en milieu veroveren haar doen en laten.
Wanneer ze later in de klas over haar verlof vertelt, werkt haar enthousiasme nog even aanstekelijk.
Door de journalistieke paden heeft de auteur een nette kans om via Randy de zeehondenproblematiek voor te stellen: een documentaire in een vakantie. Dit boek zal lezers vanaf 10 zeker aanspreken.
Jef boden

Lektuurgids - april 1990

Schuyesmans, Willy - De huilers

Bescherming van jonge zeehonden vormt het thema van dit boek. I.p.v. een vakantie naar heet zonnige zuiden moet de 12-jarige Randy mee naar Lauwersoog. Haar vader heeft opdracht gekregen voor een coverstory over zeehonden i.v.m. het geheimzinnige virus dat al zoveel slachtoffers heeft gevergd. Ze bezoeken de zeehonden-crèche in Pieterburen en varen mee om de zgn. huilers en andere zieke zeehonden op te halen. Huilers zijn baby's die door hun moeder zijn verlaten. Randy gaat er helemaal in op en beleeft een boeiende vakantie. Bovendien kan ze al haar kennis gebruiken voor een spreekbeurt op school. Deze leidt ertoe dat de school een zeehond adopteert. In een matige stijl wordt veel informatie gegeven over de opvang en verzorging van zeehonden. Voor kinderen vanaf ± 10 jaar die geïnteresseerd zijn in natuurbescherming. Verder heeft het verhaal niet zoveel om 't lijf. Aardige voorkant voorzien van het Wereldnatuurfondslogo. Goedkoop grauw papier.
Cecile J.M. Zonnenberg Benerink

NBLC-recensie 1990

Randy en 'De Huilers'

Randy is een meisje van jouw leeftijd en 'De Huilers' zijn van die lieve zeehondjes die in de Waddenzee trachten te overleven. Die naam kregen ze van het geluid dat ze maken: net een huilende, ouderwetse toeter van zo een oud autootje. Het boek begint met doffe ellende. Stel je voor, je gaat met pa en ma naar Spanje. Zo was het tenminste gepland en heb je het aan je vriendjes verteld. Tot er roet in het eten komt en pa, een journalist, dringend naar Pieterburen moet. Daar worden zieke zeehondjes in de bekende crèche opgelapt en de familie moet mee. Huilen met de pet op?
Toch niet, Randy beleeft er de gekste avonturen en verpandt er haar meisjeshartje aan die hartveroverende zeehonden. Al bij al een stuk leuker dan bruinen op een Spaanse costa.
Willy Schuyesmans, die al eerder 'De Zilverrug' (over de berggorilla's in Rwanda) schreef, maakte er alweer een vlot, boeiend en bezield boek van.
Kris Aertssen zorgde voor de illustraties en Averbode gaf het als Jeansboek uit.
(mg)

Het Nieuwsblad - Stipkrant - 13 februari 1990

Kinderboeken van Averbode

Bloedserieus is ook het boek van Willy Schuyesmans De Huilers in de reeks Jeansboeken. In zijn tweede jeugdroman pakt joernalist Schuyesmans het probleem aan van de zeevervuiling en de daaruit vloeiende zeehondensterfte in de Waddenzee. Een probleem dat Schuyesmans overigens ter plekke is gaan vaststellen en waaruit dit boeiend maar tegelijk erg schrijnend boek is gegroeid. Het verhaal is erg simpel: Randy is op vakantie aan de Waddenzee waar haar vader, niet toevallig een joernalist, naar de oorzaak van de zeehondensterfte informeert. Zo leert Randy de zeehondencrèche in Pieterburen kennen en mag ze er helpen bij de verzorging van de zieke zeehonden.
Ook met zijn 2de boek slaat Schuyesmans nagels met koppen. men voelt zo aan dat het verhaal geschreven is met een duidelijk gevoel gevoel van verontwaardiging tegenover de mensen die de zee vervuilen, maar ook een gevoel van oneindig respekt voor de natuur. Jammer genoeg is De huilers (zo worden de jonge zeehonden genoemd) flinterdun van intrige. Een goed jeugdboek moet nog altijd aan de regels van het spel beantwoorden. Dat doet De Huilers te weinig, naar ons gevoel.
Ontgoochelend zijn de illustraties bij de tekst, een euvel waaraan meer jeugdboeken van Altiora te lijden hebben. Waar is de tijd dat deze uitgever met illustrators als Waterschoot, Demoen en De Swerts grote kunstenaars in huis had?
DDL

Wij - 12 januari 1990

DE HUILERS, Willy Schuyesmans

Een JEANSBOEK van de hand van journalist en schrijver Willy Schuyesmans waarvan wij eerder al zijn boek DE ZILVERRUG in deze kolommen besproken hebben. En we zouden ons in feite een beetje kunnen aansluiten bij hetgeen we toen neerpenden. Ook DE HUILERS is een echt milieuhoek.
Dit keer gaan we mee met het meisje Randy (12 jaar) dat i p.v. een vakantie naar het warme zuiden opeens verplicht is mee te reizen naar een natte, kille camping in Nederland. Maar geen nood, ook dat wordt een pretje want ze maakt er ter plaatse kennis met het wel en wee van de zieke zeehonden (men zal zich nog wel de persberichten daarover herinneren) en in de zeehondencrèche in Pieterburen leert Randy over het wel en het wee van deze dieren dat de vakantie opeens te kort lijkt. Maar ook dat is niet erg want na de zomervakantie komt er nog een heerlijk verlengstuk in de klas.
Optimistisch geschreven.

De opvoeder - 15 december 1989

Beschimmelde rotzooi en melige huilertjes

Jeugdboeken die zich op de milieuproblematiek storten, daarmee moet je behoedzaam om springen. Ofwel verzinkt het probleem ten voordele van de spanning, ofwel wint de zwaartekracht van het probleem het op het verhaal en voel je je achteraf doodziek omwille van het uitgebeende probleem. Een zaak van het juiste evenwicht dus. Met de hoeken van de Nederlander Honk Barnard Het hoofdpijnmysterie en van de Vlaamse auteur Willy Schuyesmans De huilers is er nog wat anders aan de hand.
Barnard graaft naar een raadsel. In een Nederlands dorp lijden vooral kinderen aan hoofdpijn en misselijkheid, de reden van hun opvallende afwezigheid op school. Tjeerd, de hoofdfiguur, heeft daar niet zo'n last van maar zijn vriend Arjen die met zijn familie in een nieuwbouwwijk is komen wonen, des te meer. Die wijk is gebouwd op een gedempte poel waar de mensen heel wat rommel in hebben gedumpt en waar ook fabrieken hun smurrie in kwijt wilden. Meteen weet je al te vroeg in het verhaal waar de auteur naar toe wil, jammer. Enkel de manier waarop Barnard het mysterie wil ontsluieren, komt pas met mond jesmaat uit de ijskast.
Aangezien het milieubewustzijn ook bij de kinderen alsmaar groeit, is Het hoofdpijnmysterie ongetwijfeld een aantrekkelijk boek voor de milieu-activisten onder hen. Barnard heeft het allemaal in een detective willen stoppen. Een sjoemelende wethouder, weinig gewetensvolle fabrieksdirecteuren, een computerkraak en uiteraard jonge speurneuzen die met de hulp van hun onderwijzer, een journalist en een computerfreak-kwekerknecht het mysterie willen ontragelen, dikken de rotzooi-sfeer nog wat aan. Te voorspelbaar, zo lijkt het ons, en het geeft de indruk het al ergens gelezen te hebben. Een constructie met een wankele onderbouw. Om zijn zwartwit-tekening nog frappanter te maken schept Barnard beelden van rustig grazende koeien in ach zo groene weiden, met daar even vandaan een zwerm milieuverpestende fabrieken. Net echt, maar een boek dat een beetje te laat komt.

ZEEHONDEN
Huidig hoofdredacteur van het VTB-VAB-magazine'Uit' Willy Schuyesmans spit het leefmilieuthema anders uit. Schuyesmans die eerder al De Zilverrug schreef, over de overlevingsstrijd van berggorilla's in Rwanda, neemt het dit keer op voor de zeehondenpopulatie die vorig jaar door een vreemd virus zwaar werd uitgedund.
Schuyesmans projecteert zijn plot vanuit zijn eigen achtergrond op milieujournalist Bart Geerts. Die zijn plannen voor een kommerloze vakantie met vrouw en dochter Randy aan de Middellandse Zee storten in elkaar door de oproep van Geerts' hoofdredacteur om een 'stuk' te maken over de zeehondensterfte. Schuyesmans hoeft dus niet in de huid van een ander personage te kruipen, hij is het in ruime mate zelf. Omdat De huilers nu eenmaal voor +10-jarigen is geschreven, duwt hij de 12-jarige Randy als hoofdpersonage naar voren...
De wagen wordt dus gekeerd naar de Waddenzee. De tent wordt er opgezet en de 'avonturen' van Randy en haar ouders worden vastgehecht aan de zeehondencrèche van Pieterburen. Het boek heeft evenwel niks spannends maar schommelt voortdurend tussen een opstel met de titel 'Vakantie' en een verhandeling van een middelbare scholier die de zeehondenziekte moet ontleden. Het enige wat het verhaal overeind houdt is Randy's gehechtheid aan de zeehondenbaby 'Lepeltje'. De titel is overigens een verwijzing naar de naam voor de verloren geraakte zeehondenbaby's. Voorts worden er blijkbaar bakken koffie gezet (tel maar eens) en moet Randy het toch nog enkele keren kwijt hoe prettig het aan de Waddenzee wel is en hoe blij ze is dat ze uiteindelijk niet aan de Middellandse Zee ligt te zonnebaden.
Het is te zeer en te duidelijk een boek 'in opdracht' geworden. Het Wereldnatuurfonds en Pieterburen zullen er wellicht wel bij varen. Handig overigens dat de auteur over het probleem in een nawoord nog wat meer uitleg geeft maar zijn jeugdverhaal komt te tuttig over.
P.V.

Het Volk, 7 december 1989
De huilersDe eerste druk
van De huilers
verscheen in 1989
bij uitgeverij Altiora in Averbode
onder het wettelijk depotnummer
D/1989/39/34.
9+
Home Foto's 101 vragen ebooks Bibliografie Biografie Fanmail