|
Nieuwste boeken
De winter van de Belgica

Stilstaan 
Antigone's keuze

Natuur
De bende van de mol

Brand in de Tikkebossen
Tand om tand
Braam
De huilers
De zilverrug
Morgen dood ik een leeuw
Leven, liefde en dood
Stilstaan

Middernachtzonde

Ariadne

Jan zegt nooit wat
Kwikloks
Mythe en geschiedenis
Ariadne

De ogen van de tiran
Antigone's keuze

De winter van de Belgica

Verhalen
Blokbeest
Bye bye my summerlove
Verkeershinder
De toner
Hondsroos
Tropisch paars
De groene ridder
Drup, Drop en Drets
De kunstenmaker
Het pakhuis
Op safari in de stad
|
|
|
De toner
© Willy Schuyesmans, 1989
Slechts een fractie van een seconde schrok Marijke.
Dat kan niet dat gebeurt mij niet zie hem daar nu staan geen mens te
zien in het park en dan ineens vanuit de bosjes duikt hij op doet zijn
regenjas open en daar staat hij dan en wil mij aan het schrikken maken
maar ik vind hem zo zielig heb hem hier al vaker zien rondlopen iets ouder
al en altijd met zijn handen in de zakken van zijn regenjas lichtjes voorovergebogen
alsof hij een zware last op zijn rug draagt altijd hier in het park rond
het museum rond schooltijd vriendelijk lachend naar de kinderen met hun
kleurige boekentasjes die de veiligste weg naar huis kiezen door het park
maar hoe veilig is veilig je weet maar niet wat in hem omgaat al ziet
hij er niet uit alsof hij een kind kwaad zou doen zou mijn grootvader
kunnen zijn al heeft hij nog geen grijze haren maar toch zijn ogen ik
zou nooit gedacht hebben dat hij hier in het park tussen de beelden waar
ik zo gek op ben hun naakte lijven in brons en marmer de mannen steunend
op een been het andere lichtjes gebogen de spieren op hun dijen en hun
borst als gepolijste platen hun schouders als een juk zo breed en in hun
hand een discus of een speer klaar voor de worp ik heb ze vaak bekeken
ken elke lijn op hun rug de bilspieren gespannen je ziet ze bijna trillen
alleen het vijgeblad voor hun geslacht vind ik zo stom een kind weet dat
een blad nooit zo zou blijven hangen dan liever nog een losjes over de
schouder gedrapeerde doek waarvan het tipje juist of helemaal zoals het
is zoals dat Griekse beeld bij de ingang waar Annelies laatst nog zo stom
mee stond te giechelen de trut en ik boos wegliep een mannenlijf kan mooi
zijn al is hij daar niet om van te dromen ook niet echt naakt zijn gulp
staat open en dat harig ding hangt daar verschrompeld en verscholen bijna
tussen de plooien van zijn buik heel anders dan pa als hij druipend uit
de douche stapt terwijl ik mijn haren droog wat bezielt zo'n kerel toch
om hier midden op het pad waar iedereen hem kan zien voor een jong meisje
als ik te gaan staan met zijn ach hij wil mij aan het schrikken maken
maar daar schrik ik niet van eerder om te lachen en zielig natuurlijk
heeft zo'n man dan geen vrouw die van hem houdt natuurlijk niet dat zal
het zijn maar krijgt hij daar nu echt een kik van kinderen aan het schrikken
maken Elsje was geschrokken en kwam helemaal in de war op school aan buiten
adem en huilen en wij maar troosten en de juf erbij geroepen en later
kwam haar moeder haar halen en de politie kwam op school en wilde weten
of andere meisjes ook lastig waren gevallen en Brit vertelde van een man
die haar eens had aangesproken met zijn handen in zijn zakken om de weg
te vragen zei hij maar ik ben zeker dat ze dat verhaal verzonnen heeft
want Brit heeft teveel fantasie en toen waren ze thuis bij Elsje geweest
en ze had de man moeten beschrijven en sindsdien bracht haar moeder haar
elke dag met de auto naar school misschien is het diezelfde wel geweest
maar ik geloof nooit dat ik hem bij de politie zou aangeven je ziet zo
dat hij me niets zal doen hij kan niet eens hard genoeg lopen om mij te
grijpen en ik geloof ook niet dat hij dat wil of toch misschien vergis
ik mij die grijns op zijn mond een vermoeden van triomf hier ben ik kijk
naar mij en schrik dan maar ik doe het niet dat is te gek toch moet ik
hem iets zeggen of zou ik beter doen alsof ik niets gezien heb onzin natuurlijk
moet aan hem voorbij en zo breed is het pad nu ook weer niet rustig blijven
rustig zijn ogen kijken zo vragend ik wed dat hij maar nee een zwerver
ziet hij er niet uit zijn hemd is veel te wit en keurig gestrikt zijn
das alleen zijn regenjas ziet er wat sjofel uit gebruikt hij natuurlijk
alleen hiervoor toch wel vervelend zoals hij daar staat ik kan best doorlopen
nu zou hij me achterna komen hij kan me hier toch niet of toch als hij
me doodmaakt en me in de bosjes sleurt vinden ze me nooit maar dat doet
hij vast niet dat zie ik zo zou hij kinderen hebben kleinkinderen misschien
die vast niet weten wat opa in zijn vrije uurtjes doet kan je je voorstellen
dat mijn opa maar nee die harkt wat in zijn tuin verzorgt zijn bijenkasten
en kijkt voetbal op tv ik geloof nooit dat hij zo door het park zou zwerven
en meisjes aan het schrikken maken en toch is hij ook vaak eenzaam opa
ik moet eens naar hem toe misschien vanavond zou ik hem dan vertellen
van die man ach nee ik er maar beter over zwijgen volwassenen slaan altijd
meteen in paniek en roepen er politie bij en er gebeurt toch niets het
is zelfs bijna leuk een klucht zie hem daar staan dat doet hij helemaal
alleen voor mij een aanbidder stel je voor alsof we elkaar al een hele
tijd kennen een vreemd soort vertrouwelijkheid zonder woorden een geheim
tussen hem en mij o nee dat is te gek toch zie hem aarzelen alsof hij
denkt waarom schrikt ze niet ik moet iets doen hemel hoe lachwekkend nee
ik hou het niet meer uit niet doen o nee.
Slechts een fractie van een seconde schrok Marijke. Dan barstte ze uit
in een onbedaarlijke schaterlach, hetgeen de toner diep griefde. Hij sloeg
zijn regenjas dicht, vloekte binnensmonds en liep met haastige passen
het park uit.
|
|
|
Bekroond
|
|